పెళ్లి రోజు

telugu sex stories boothu kathalu ఆర్.టి.సి. బస్సు దిగి మెల్లిగా కాలినడకన ఊళ్లోకి ప్రవేశించింది కావేరి… ఆమె ఊళ్లోకి రాగానే ఎందుకో ఒక విధమైన టెన్షన్ ఆవహించింది…. మొదటిసారి తను ఉద్యోగంలో జాయిన్ అవబోతోంది. అదీ టీచర్ పోస్ట్ లో తనది సూర్యాపేట అయినా పోస్టింగ్ మాత్రం వాళ్ళ ఊరికి ఎనభై కిలోమీటర్ల దూరంలోని ఈ పల్లెటూరిలో వేశారు. అసలే కొత్త. ఆపయిన్ కొత్త ప్రదేశం,…. పెళ్ళికాని పిల్ల కాబట్టి ఒంటరిగా ఎలా ఉండాలో అనే బెరుకు కూడా ఉంది ఆమెలో….

పల్లెటూర్లను చూడడం ఆమెకి కొత్తకాదు అయినా ఆ వూరిలోకి ఎంటర్ కాగానే అక్కడి వాతావరణం… ఆ వూళ్ళోని ప్రజలను గమనించి అంతా కొత్తగా అనిపించింది. ఆలోచనలతోనే స్కూల్ లోకి ప్రవేశించింది. స్కూలు ప్రాంగణమంతా పిల్లలు చేసే గోలతో హడావిడిగా వుంది… వారిని గమనిస్తూ ఆఫీసులోకి వెళ్ళింది కావేరి. కుర్చీలో కూర్చుని ఏదో ఫైల్ తిరగేస్తున్న హెడ్ మాస్టర్ ప్రకాశరావు తలెత్తి ఆమె వైపు చూశాడు.

”గుడ్ మార్నింగ్ సర్…” నవ్వుతూ విష్ చేసింది కావేరి.

”గుడ్ మార్నింగ్… గుడ్ మార్నింగ్… కూర్చోండి” అతను కూడా చిన్నగా నవ్వి తన ఎదురుగా ఉన్న కుర్చీని చూపించాడు. కావేరి సీట్లో కూర్చుని తన బ్యాగ్ లో నుండి కవర్ తీసి అతనికిచ్చింది…. దాన్ని పరిశీలించిన ప్రకాశరావు ఆమె వైపు చూస్తూ…

”సో… కొత్తగా టీచర్ పోస్టులో జాయిన్ అయ్యే కావేరీ మీరేనన్నమాట… నాకు నిన్ననే ఇన్ఫర్ మేషన్ అందింది… చాలా సంతోషమమ్మా. ఈ రోజునుండే నువ్వు జాయిన్ అవ్వొచ్చు” అన్నాడు.

”థాంక్యూ సర్…” అంది కావేరి అతని మాటలకి.

”అన్నట్టు మీది సూర్యాపేట కదా… మరి రోజూ అక్కడినుండి వాస్తావా…?” ఆశ్చర్యంగా అన్నాడు.

”అదే ఆలోచిస్తున్నాను సర్… ఇక్కడినుండి దాదాపు ఎనభైకిలోమీటర్ల దూరంలో వుంది మా వూరు. సరిగా బస్ ఫెసిలిటీస్ కూడా లేవు. అందుకే ఇక్కడే ఏదైనా చిన్న రూంని తీసుకుని ఉండాలనుకుంటున్నాను సర్…” చెప్పింది కావేరి.

చిన్నగా నవ్వాడు ప్రకాశరావు… ”అయితే మరీ మంచిది… అయినా ఒంటరిగా ఎలా వుంటావు? అసలే రోజులు బాగాలేవు… వూళ్ళలో పోకిరిగాళ్ళు కూడా చాలామంది వున్నారు. అమ్మాయి కనిపిస్తే చాలు… అల్లరి చేయడమే కాదు… ఆ అమ్మాయిని ఎలా లొంగ దీసుకోవాలా అని ఆలోచిస్తుంటారు వెధవలు…”

అతని మాటలకి బెదిరిపోయింది కావేరి. ఆమెలోని భయాన్ని గమనించి, ”మరేం ఫర్వాలేదమ్మా మీలాగే దూరంనుండి వచ్చిన టీచర్లందరూ కలిసి ఒకే రూంలో ఉంటున్నారు… ఈ చుట్టు పక్కల ఉన్న ఊర్లలో వారు టీచర్ గా జాబ్ చేస్తున్నారు…ఇలా ఉందే కంటే అందరితో కలిసి ఉండడంతో కాస్త సేఫ్ గా కూడా ఉంటుందని అలా నిర్ణయం తీసుకున్నారు… సో… ఇకనుండి మీరూ వారిలో ఒక మెంబర్ అవ్వండి…” అన్నాడు నవ్వుతూ…

ఆ మాటలకి హాయిగా నిట్టూర్చింది కావేరి… హెడ్ మాస్టర్ అటెండర్ ని పిలిచి ”మేడంగారిని పిలుచుకురా…” అన్నాడు. మరో అయిదు నిమిషాల్లో అందంగా వున్న మరో అమ్మాయి ఆఫీసులోకి వచ్చింది….

”మాధవి… షి ఈజ్ మిస్ కావేరి… ఈ రోజే టీచర్ పోస్టులో జాయిన్ అయ్యింది… ఇకనుండి ఈ అమ్మాయి కూడా మీతో పాటే ఉండాలను కుంటుంది… మీరు ఓకే అంటే…” అన్నాడు ప్రకాశరావు.

మాధని కావేరి వంక చూసి చిన్నగా నవ్వింది విష్ చేసినట్లుగా… కావేరి కూడా నవ్వింది…”భలేవారే సార్… దీంట్లో మాకు ఇబ్బందేముంది ఇప్పుడు నలుగురం ఉంటున్నాము కావేరీతో ఐదుగురం అవుతాము” అంది నవ్వుతూ…

”వెరీ గుడ్… చూడమ్మా రేపు ఆదివారం రోజున వెళ్ళి నీ సామానంతా తీసుకునిరా ఇక్కడ మీకు ఎలాంటి ఇబ్బందీ ఉండదు…” అంటూ మాధవి వైపు తిరిగి, ”మాధవి… మిగతా టీచర్లకి కావేరిని పరిచయం చేయించు అలాగే స్కూల్ ని చూపించు…” అన్నాడు.

 

”అలాగే సర్…” అంది మాధవి. కావేరి లేచి మాధవిని అనుసరించింద.

****

ఆ ఇల్లు చాలా పెద్దగా అందంగా వుంది. లోపల వస్తువులన్నీ అందంగా సర్ధబడి వున్నాయి…. ఇంటి వెనక అభాగంలో పెరట్లో రకరకాల పూల మొక్కలు అందంగా కనిపిస్తున్నాయి… ఇంటి ముందు పెద్ద ప్రహారీ గోడ, దానికి పెద్ద గేటు… మొత్తంగా కావేరికి ఆ ఇల్లు ఎంతగానో నచ్చింది. తన రూంలో అన్నీ సర్దేసి హాల్లోకి వచ్చింది కావేరి. అక్కడే ఉన్నారు నలుగురు టీచర్లు. వారిని చూడగానే కావేరి వారి దగ్గరకు వెళ్ళింది…

”మొత్తానికి ఇంత చిన్న వయసులోనే టీచర్ పోస్ట్ ని సంపాదించారు యూ ఆర్ ఎ రియల్లీ గ్రేట్” అంది శైలజ నవ్వుతూ… కావేరి కూడా నవ్వింది. తను వచ్చిన రెండు రోజులలోనే వారందరితో మంచి చనువు ఏర్పడింది కావేరికి… అయిన వాళ్ళని కాదని వచ్చిన వారికి ఉన్నవాళ్ళే ఆప్తులు మరి.

”రా కావేరీ కూర్చో… అన్నట్టు ఈ ఊరు ఎలా వుంది?” అడిగింది స్వరూప.

”ఊరుకేం… బాగానే ఉంది… కానీ స్కూల్ లోనే పిల్లల్ని అదుపుచేయలేక తలప్రాణం తోకకొస్తుంది…”

‘దాందేదేముందిలే కొద్దిరోజులు పొతే అదే అలవాటవుతుంది… అన్నట్లు నీకు బాయ్ ఫ్రెండ్స్ ఎవరూ లేరా..? కుతూహలంగా అడిగింది శాంత…

ఆ మాటలకి కావేరి సిగ్గుపడింది. ”ఛ… నాకసలు అలాంటివారెవరూ లేరు” అంది నవ్వుతూ…

”అలాంటివారా …? అంటే ఒక్కడు కాదన్నమాట ఇంకా ఎక్కువే ఉన్నారన్నమాట” ఆటపట్టిస్తున్నట్లు అంది మాధవి…

”అసలు నాకు మగస్నేహితులే లేరు…” ఇబ్బందిగా అంది కావేరి.

”ఎవరైనా వుంటే ముందే చెప్పీ అతని పేరుతొ సహా… మొన్నిలాగే ఈ ఇంటి ముందు ఒక యువకుడు తచ్చాడుతూ కనిపిస్తే అనుమానం వచ్చి అతని కాలర్ పట్టుకుని చెడామడా వాయిన్చేసింది శిలక… తీరా అతన్ని చితక బాడిన తర్వాత స్వరూప వచ్చి అతడు తన బాయ్ ఫ్రెండని చెప్పింది… పాపం ఆ దెబ్బతో మళ్ళీ అతను ఇకడికి రావడమే మానేశాడు” నవ్వుతూ అంది మాధవి.

ఆ మాటలకి స్వరూప కూడా పెద్దగా నవ్వేసింది… కావేరీ కూడా నవ్వుతూ ”పాపం…” అంది.

”పాపం కాదు, పుణ్యమే… ఎందుకంటే ఎవరి బాయ్ ఫ్రెండైనా సరే ఈ ఇంట్లోకి వచ్చాడంటే మిగతా వాళ్ళని చూసి మనసు మార్చుకుని తన మనసుని వేరే వారికి ట్రాన్స్ ఫర్ చేసే అవకాశాలు కూడా ఉంటాయి… అసలే ఒకళ్ళకు మించి ఒకరం అందంగా వున్నాము… ఆ ప్రమాదం రాకుండా వుండాలంటే ఎవ్వరినీ ఇక్కడకు రానివ్వకూడదు” అంది మాధవి. కావేరి కూడా నవ్వింది.

”మీకా భయం అవసరం లేదు… నా కోసం ఎవరూ రారులే…” అంది వాళ్ళలో ఒక్క శైలజకి పెళ్ళి అయింది. మిగతా వారంతా పెళ్ళికాని వారే… వారితో గడిపెస్తుంటే కావేరికి ఎంతో సంతోషం వేసింది… ఒంటరిగా ఈ కొత్త ప్రదేశంలో ఎలా ఉండాలా అని తను భయాడింది. కానీ వీళ్ళ పరిచయం అయిన తర్వాత ఆ భయం కాస్తా ఎగిరిపోయింది… సాయంత్రం స్కల్ నుండి వచ్చాక తలా ఒక పని చేయడంతో వంట పని కూడా తొందరగా అయిపోతూంది… బయటనుండి ఈలలు వినిపించాయి… కావేరి కంగారుగా…

”ఏమిటా చప్పుడు?” అంది భయంగా….

”నువ్వేమీ కంగారు పడకు… మనకి గాలం వేయడం కోసం ఈఊరి కుర్రకారు మన ఇంటి ముందు సమావేశం అయినట్టున్నారు… ఇది మామూలే శైలజక్క ఒక్కసారి గేటు అరకు వెళ్లిందంటే చాలు… అక్కని చూడగానే అందరూ తలో దిక్కు పారిపోతారు” నవ్వుతూ అంది మాధవి. కావేరి కూడా నవ్వింది… మాధవి చెప్పినట్లు గానే శైలజ గదిలోనుండి బయటకు నడిచి గేటు వరకు వెళ్ళగానే ఎదురుగా మకాం వేసిన ఒకిరి గ్యాంగ్ లో కలకలం మొదలైంది….

 

”ఎవడ్రా ఇప్పుడు ఈల వేసింది… పిచ్చి పిచ్చి వేషాలు వేశారంటే పోలీస్ స్టేషన్ లో పట్టిస్తాను జాగ్రత్త… ఒంటరిగా ఉన్న అమ్మాయిలంటే అంత చులకనగా ఉన్నారురా… మళ్ళీ ఈ చుట్టు పక్కల కనిపించారంటే కాళ్ళు విరిచేస్తాను ఏమనుకుంటున్నారో….” ఆమె గట్టిగా అలా బెదిరించేసరికి… అందరూ భయంగా లేచి ఎవరి దారిన వారు వెళ్ళిపోయారు…

శైలజ లోపలి రాగానే అందరూ చప్పట్లతో ఆమెని స్వాగతించారు. ”శైలజక్క ఇక్కడున్నన్ని రోజులు మనమీద ఈగకూడా వాలాదు…” ఆనందంగా అంది స్వరూప.

”కావేరీ నీకు బాయ్ ఫ్రెండ్స్ ఎవరూ లేరంటున్నావుగా… ఆ గ్యాంగ్ లో ఒకర్ని సెలక్ట్ చేసుకో… అప్పుడు నీకు బాడీగార్డ్ గా కూడా పనికివస్తాడు…” నవ్వుతూ అంది మాధవి.

”మీరే అన్నారుగా, మనకి శైలజక్క బాడీగార్డని, ఇంకా వేరే బాడీగార్డు లెందుకు దండగ…”అంది నవ్వుతూ శైలజ కూడా నవ్వింది.

”అవునక్కా నీ పెళ్ళి అయ్యాక కూడా నిన్ను ఉద్యోగానికి ఎలా పంపించారు… నా ఉద్దేశ్యం చాలా వరకు పెళ్ళి కాగానే ఉద్యోగాన్ని వదిలేసి ఇంటిపట్టునే ఉండమంటారు కదా అని” తనలోని అనుమానాన్ని శైలజ ముందుంచింది కావేరి.

శైలజ చిన్నగా నవ్వింది. ”ఆయన కూడా టీచర్… మా పెళ్ళయి సంవత్సరం కావొస్తోంది… మొదట్లో నేనూ ఉద్యోగం వదులుకుని ఇంటిపట్టునే ఉండాలనుకున్నాను. కానీ ఆయన మంచి మనసుతో ఎందుకు వదులుకుంటావు… ఉద్యోగానికి వేళ్ళు… ఇంట్లో నీకూ బోర్ గా వుంటుంది కదా అన్నాడు… అందుకే చేస్తున్నాను…” నవ్వుతూ అంది.

”మరి మీరు కలుసుకునేదేప్పుడూ…” శైలజ కావేరి వైపు అదోలా చూసింది. తనమాటలో డబుల్ మీనింగ్ ఉందని అర్థమై నాలుక్కరుచుకుంది కావేరి. ”సారీ అక్కా… నా ఉద్దేశ్యం…. మీరు ఎన్నిరోజులకోసారి మీ ఇంటికి వెళతారు?” అని అంది.

”మా వారు కూడా నాలాగే వేరే ఊర్లో జాబ్ చేస్తున్నారు. స్కూల్ కి ఏదైనా సెలవులు వస్తే ఇద్దరం ఠంచనుగా ఇంట్లో వాలిపోతాం … నాకేప్పుడైనా ఆయనని చూడాలనిపిస్తే … ఫోన్ చేసి ఆదివారం రోజు మా ఇంటికి రామ్మంటాను. నేనూ ఇక్కడి నుండి శనివారం సాయంత్రం బయలు దేరి, తిరిగి సోమవారం ఉదయానికల్లా వచ్చేస్తాను…” అంది శైలజ.

కావేరికి ఎంతో ఆశ్చర్యమేసింది. పెళ్లై సంవత్సరమైనా కాలేదు. ఇద్దరూ దూరంగా ఉంటూ ఉద్యోగాలు చేసుకుంటున్నారు… వారి కోరికలను మనసులోనే అణుచుకుని ఎప్పుడో సెలవులకి ఛాన్స్ దొరికితే అప్పుడే తమ సరదాలను తీర్చుకుంటారు…. తను కొత్తగా పెల్లైనవారిని ఎందరినో చూసింది… తన భార్య కొంగుని వదలకుండా ఎప్పుడూ ఆమె చుట్టూనే తిరిగేవాళ్ళు కొందరైతే… భర్త కోసం ఎదురుచూస్తూ… అందంగా ముస్తాబయ్యి మేడలో మల్లెపూలు పెట్టుకుని మత్తెక్కించేలా ముస్తాబయ్యి మొగుడికోసం ఎదురు చూసే వారు కొందరుంటారు.

వారికంటే శైలజ ఎంతో బెటర్ అనుకుంది. వారు ఇప్పుడు దూరంగా ఉన్నా కొన్ని రోజులు పొతే ఇద్దరూ ఒకే ఊరికి ట్రాన్స్ ఫర్ చేయించుకునే అవకాశం కూడా ఉండడంతో వారి ఓపికగా తమ జాబ్ ని చేసుకుంటున్నారని అర్థమయింది కావేరికి. అప్పుడు ఇద్దరూ ఇన్ని రోజులుగా తమ మధ్యనున్న ఎడబాటుని అప్పుడు ఆనందంగా తీర్సుకుంటారనుకుని చిన్నగా నావ్వింది. ఒకసారి శైలజ మొఖం పరీక్షగా చూసింది కావేరి. తమ నలుగురిలో ఆమె ఎంతో అందంగా కనిపించింది కావేరికి….

ఆమె మొహం ఎప్పుడూ నవ్వుతూ కనిపిస్తుంటుంది…. వత్తుగా పెరిగిన వెంట్రుకల్ని వాలుజడ వేసుకుంది. ఆమె నడుస్తుంటే ఆ జడ ఆమె పిరుదుల మీద నాట్యం చేస్తుంటుంది. ఆమె శరీర ధారుడ్య౦ కూడా తీర్చిదిద్దినట్లుగా వుంటుంది… మగవాడు ఆమెని చూడగానే క్షణం పాటు మళ్ళీ తిరిగి చూసే అందం ఆమెది. చీరలో శైలజ మరింత అందంగా కనిపిస్తుంది. శైలజ భర్త నిజంగా అదృష్టవంతుడే అనుకుంది శైలజ…. తనకిక్కడ ఇక ఎలాంటి ఇబ్బందీ ఎదురుకాదని ఆమెకి గట్టి నమ్మకం ఏర్పడిపోయింది… ఈ రోజే తన తల్లిదండ్రులకి తన క్షేమసమాచారం తెలుపుతూ లెటర్ రాయాలనుకుంది….

”కావేరీ ఏమిటా ఆలోచనలు…. పద భోచేద్దాం…” అంటూ నలుగురూ లేచారు…. కావేరి కూడా వారితో పాటు లేచి వంటింట్లోకి వెళ్ళింది… తృప్తిగా భోంచేశాక వెళ్ళి పడుకున్న కావేరికి గాఢంగా నిద్రపట్టేసింది.

****

చేతిలో స్వీట్ డబ్బాతో ఇంట్లోకి వచ్చిన శైలజని చూసి ”ఏమిటీ విశేషం…?” అంటూ ఉత్సాహంగా అడిగారు నలుగురూ…

”ఈరోజు నా మ్యారేజ్ డే… సిగ్గుపడుతూ చెప్పింది…. దాంతో నలుగురూ పెద్దగా అరిచారు….

”శైలజక్క పెళ్ళికూతురాయేనే…” అంటూ ఆమె చొట్టూ చిన్నపిల్లల్లా తిరిగారు …

”అరె ఏమిటా అల్లరి…” అంటూ చిరుకోపంగా అంది శైలజ…

”హ్యాపీ మ్యారేజ్ డే…” అంటూ ఆమె చేతిలో ఉన్న స్వీట్ డబ్బాలోంచి స్వీటు తీసి నలుగురు కొంచెం కొంచెం, ఆమె నోట్లో పెట్టారు…

”అబ్బా ఈ సమయంలో మీ ఆయన కూడా ఉంటే హాయిగా మీ మ్యారేజ్ డే ని సెలబ్రేట్ చేసుకునేవారు కదా” ఉత్సాహంగా అంది కావేరి.

”ఆ చేసుకోవచ్చు…. కానీ … లీవ్ శాంక్షన్ అవ్వోద్దూ… మొట్ట మొదటి మ్యారేజ్ డే కాబట్టి లీవ్ పెట్టి మా ఊరికి వెళ్ళాలనుకున్నాను, కానీ ఆయనకీ ఫోన్ చేస్తే తనకు వీలు పడదని చెప్పారు…. నెక్స్ టైం గ్రాండ్ గా సెలబ్రేట్ చేసుకుందామని ఈ ఒక్కసారి వదిలేద్దామని అన్నారు. నాకు బాధగా అనిపించినా పరిస్థితులను అర్థం చేసుకుని ఊరుకుండిపోయాను” అంది కొంచెం విచారంగా…

”పోనీలే… మ్యారేజ్ డే మీ వారు లేకుండా నీ ఒక్కదానితోనే సెలబ్రేట్ చేద్దాం” అంది కొంటెగా మాధవి… ఆ రోజు సాయంత్రం అందరూ స్కూల్ నుండి రాగానే వంట గదిలోకి దూరిపోయి రకరకాల పిండి వంటలు చేయడం ప్రారంభించారు… తలా ఒక ఐటం చేశారు. శైలజ కూడా ఏదైనా పని చేయాలని అనుకుంటే ఆమెని ఎక్కడికీ కదలనివ్వకుండా హాల్లో కూర్చోబెట్టారు…

”ఈ రోజు నువ్వు కొత్త పెళ్ళికూతురువి…. ఎవరైనా పెళ్ళికూతురుతో పనులు చేయిస్తారా…?” చిలిపిగా అంది స్వరూప.

 

”అన్ని వంటలు చేయడం మా వంతు… తినిపెట్టడం నీ వంతు” అంటూ అన్నింటినీ సిద్ధం చేసిన తర్వాత శైలజని బాత్ రూంలోకి తీసుకెళ్ళి వద్దని వారిస్తున్నా తలారా స్నానం చేయించారు…. కొత్త చీర కట్టుకుని ఆమెని అందంగా ముస్తాబు చేశారు… శైలజ అందంగా సిగ్గుపడింది వారు చేసే పనులకు… ఆమెని హాల్లోకి తీసుకువచ్చి ఆమె ముందు తాము చేసిన ఫళహారాలని పెట్టారు.

శైలజ బిక్కబోహం వేసి వారిని చూసింది… తన ముందు పెట్టిన ఐటం ఇద్దరు ముగురుకి కావాలసినన్ని ఉన్నాయి వాటన్నిటినీ తాను తినలేనని బతిమిలాడినా బలవంతంగా ఆమె చేత తినిపించారు. ”సాధారణంగా అందరూ పెల్లిరోజును భార్యాభర్తలు కలిసి చేసుకుంటారు… కానీ నువ్వు మొదటిసారిగా చరిత్రని తిరగరాసి ఒక్క దానివే పెళ్ళిరోజు చేసుకుంటున్నావు” ఆ మాటలకి అందరూ పెద్దగా నవ్వారు…

”ఇంక నేను తినలేను… ఇక చాలు…” అంది వారివైపు ఆరాధనగా చూస్తూ,,,

”అలా కుదరదు తినాల్సిందే… ఎలాగూ బావగారిని ఇక్కడికి తీసుకురాలేము… అయినా మేం నీకు పెట్టిన ఈ పిండివంటలు వచ్చే మ్యారేజ్ డే వరకు అరగ కూడదు…” నవ్వుతూ అంది స్వరూప. వారి అభిమానానికి శైలజకి ఎంతో ముచ్చటేసింది… అందరూ తమ భోజన కార్యక్రమాన్ని ముగించుకున్నాక రాత్రి పదిగంటల వరకు ముచ్చట్లతో కాలక్షేపం చేసి ఎవరి గదిలోకి వారు వెళ్ళిపోయారు….

****

ఆరోజు కావేరికి నిద్ర పట్టడం లేదు… బెడ్ పైన అటూ ఇటూ దోర్లుతోంది కానీ నిద్ర రాక పోవడంతో చిరాకుగా లేచింది… టైం చూస్తే.. అర్ధరాత్రి పన్నెండవుతోంది…. మంచినీళ్ళ కోసం వంటింట్లోకి నడిచింది. కిటికీలోంచి నిండుగా వున్న చందమామ అందంగా కనిపిస్తున్నాడు… బయటంతా వెన్నెల పరుచుకొని ఉండడంతో ఆ వాతావరణం ఎంతో హాయిగా అనిపించింది కావేరికి. నీళ్ళు త్రాగి బయటకు వచ్చిన కావేరికి పడుకోవాలని పించలేదు … నిద్రరాకపోవడంతో కాసేపు కిటికీ ప్రక్కనే నిలబదాలనుకుని అటువైపు నడిచింది….

ఆమెకి ఆకాశంలో చుక్కల మధ్య కనిపిస్తున్న చందమామని చూస్తుంటే ఎంతో ముచ్చటేసింది…. పెరట్లోని పూల మొక్కలు చల్లని గాలిగి అటూ ఇటూ ఊగుతున్నాయి… కిటికీలోంచి ఆ దృశ్యం చూసింది. చిన్నగా నవ్వుకుంది కావేరి. మేఘాల మధ్యన ఎటో పరుగు తీస్తున్నట్లు హడావుడిగా కదులుతున్నట్టు కనిపిస్తున్నాడు చందమామ… తిరిగి అటువైపు తదేక దీక్షగా చూస్తున్న కావేరి ఏదో అస్పష్టమైన మాటలు వినిపించి ఉలిక్కిపడింది.

ఇంట్లో ఎ అలికిడీ లేకపోవడంతో కిటికీలో నుండి పెరట్లోకి కళ్ళు పెద్దవి చేసి మరీ చూసింది. ఎదురుగా కనిపించిన దృశ్యాన్ని చూసి షాక్ టిని అలాగే నిలబడి పోయింది… పెరట్లో పచ్చికబయళ్ళ పైన ఒకరి నొకరు పెన వేసుకుంటూ ఒక ఆడ, ఒక మగ… వారిని చూసి ఆశ్చర్యంతో నోరు తెరిచింది… ఆమె గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం ప్రారంభించింది…. అటువైపే పరీక్షగా చూసిన కావేరికి వేడి వేడి నిట్టూర్పులు విడుస్తూ అతని ఒడిలో గువ్వలాఒదిగిపోతూ శై..ళ…జా… ఆ దృశ్యం చూసి పక్కనే బాంబ్ పడ్డట్టు అడిరిపడింది కావేరి.

ఒక్క క్షణం పాటు తను చూస్తుంది నిజమేనా… అనిపించింది… వారి ఒంటి పైన గుడ్డలు లేవు… ఇద్దరూ నగ్నంగా మారిపోయారు. ఈ లోకంతో సంబంధం లేదన్నట్టుగా ఎంతో తమకంతో పెనవేసుకుంటున్నారు…. శైలజ పెద్దగా నిట్టూర్పులు విడుస్తోంది… అతను శైలజ అందాలని తడుముతూ ఆమెకి మరింత వేడిని పుట్టిస్తున్నాడు… అతని చర్యలకి శైలజ తమకంతో మైమరచి పోతూ కళ్ళుమూసుకుంది…

అతడు పూర్తిగా ఆమె మీదకి వాలిపోయాడు… ఆమె చెంపల్ని కాంక్షతో ముద్దాడి క్షణం ఆగి తన పెదాలతో ఆమె పెదాలని బంధించాడు… తన రెండు చేతులని అతని చుట్టూ వేసి గట్టిగా బంధించింది శైలజ…. అతను తమకంతో ఆమె ఒంటిని ముద్దులతో ముంచెత్తుతుంటే… ఆమె మైకంగా అతనికి అనుగుణంగా వంపులు తిరిగి పోసాగింది. ఇద్దరూ ఒకరి మీదకి ఒకరు అటూ ఇటూ దోర్లుతున్నారు… తమ మధ్యలోకి గాలిని జోప్పించకుండా వారు గట్టిగా పెనవేసుకున్నారు…

శైలజని వెల్లకిలా పడుకోబెట్టి అతను మెల్లిగా కిందికి జారాడు… శైలజ వేడి నిట్టూర్పులు ఆ నిశ్శబ్దంలో వింతగా ప్రతిధ్వనిస్తున్నాయి. అతను చివరగా ఆమెలో కలిసే క్షణంలో ఆ తీయటి బాధని భరించలేక నోట్లోనుండి ”ఆ…” అంటూ చిన్నగా అరిచింది శైలజ…

 

అతను వెంటనే ఆమె నోటిని తన పెదాలతో మూసివేశాడు… మరో అయిదు నిమిషాల తర్వాత ఇద్దరూ వెల్లకిలా పడుకుని కాసేపు సేద తీరారు. అ తర్వాత లేచి ఇద్దరూ బట్టలు వేసుకున్నారు…. అతడు పెరటి వెనకాల ఉన్న తలుపు వైపు అడుగులు వేశాడు. శైలజ అతన్ని అనుసరించింది. అతను బయటకు వెళ్ళగానే శబ్దం రాకుండా తలుపు గడివేసింది. తన బట్టలని, రేగిన జుట్టుని ఒకసారి సవరించుకుని ఇంట్లోకి రావడానికి ముందుకు కదిలింది….

కావేరి ఒక్క అంగలో తన గదిలోకి వెళ్ళి నిండా దుప్పటి కప్పుకుంది. ఆమె గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది… చలిగా వున్నా ఆమె మొహమంతా చెమటతో తడిసి పోయింది… శైలజ ఇంత నీచమైన పని చేసిందంటే ఆమె నమ్మలేక పోతూంది… అందర్లోకి శైలజనే ఎక్కువగా ఇష్టపడింది తను… ఎంతో మంచిదానిలా మిగతావారికి నీతిసూత్రాలు చెబుతూ తను మాత్రం… ఛీ …ఛీ … తలుచుకుంటే శైలజ మీద విపరీతమైన అసహ్యం వేసింది కావేరికి.

ఆమె మనసంతా చిరాకుగా మారిపోయింది. పాపం…! తన భార్య ఉద్యోగం చేసి తనకు చేదోడు వాదోడుగా ఉంటుంది అనుకునే ఆమె భర్తకి ఈ నిజాన్ని తెలిస్తే భరించగాలడా…?? తమ పెల్లిరోజుని అతను ఊహలలోనే చేసుకునుంటాడు. కానీ శైలజ మాత్రం మరో మగాడితో తమ పెల్లిరోజుని గ్రాండ్ గా చేసుకుంటోంది… ఈ విషయం తెలియక అనవసరంగా తాము హడావిడి చేసినట్లనిపించింది కావేరికి.

శైలజకి పెళ్లైనా భర్తకి దూరంగా వుంటూ తన కోరికలని మనసులోనే అణుచుకుని ఎంతో త్యాగం చేస్తూ ఉద్యోగం చేస్తుందనుకున్న తన అభిప్రాయం తప్పని తేలిపోయింది…. ఆమె తమ దృష్టిలో మంచి పేరు తెచ్చుకుంది… తమకి ఏ అనుమానం రాకుండా ఉండడం కోసమే అని అర్థం అయ్యింది… పెళ్ళికాని ఆడవారు ఇంట్లో వున్నారనే ఇంగిత జ్ఞానం కూడా లేకుండా ఆమె అలా సిగ్గువిడిచి మరో మగాడితో శృంగార కలాపాలు చేయడం శైలజకి ఎంతో విస్మయ పరిచింది… ఆమెకి ఇక ఆ రాత్రంతా ఆలోచనలతో నిద్రపట్టలేదు…

****

”కావేరీ… ఏమిటి అలా వున్నావు?” ఆశ్చర్యంగా అడిగింది శైలజ.

ఆమెతో మాట్లాడాలంటేనే అసహ్యం వేస్తోంది కావేరికి. ”ఊ…” అంటూ విసురుగా బాత్ రూం వైపు అడుగులు వేసింది. రాత్రి నిద్రపట్టక పోవడంతో ఆమె లేచేసరికి పావుతక్కువ తొమ్మిది అయింది. హడావిడిగా కాలకృత్యాలు తీర్చుకుంది. శైలజని రాత్రి జరిగిన సంఘటన గురించి అడిగి ఆమెని కడిగేయాలనుకుంది…. కానీ స్కూల్ కి లేటవడంతో సాయంత్రం వచ్చాక తేల్చిచిపారేయాలనుకుని ముభావంగానే రెడీ అయ్యి… స్కూల్ కి బయలుదేరింది…

కావేరి ప్రవర్తన శైలజకి అర్థం కాలేదు…. అదేమీ పట్టించుకోకుండా ఆమె కూడా స్కూల్ కి బయలుదేరింది…. కావేరి స్కూల్ కి వెళ్లిందనే మాటేగానీ ఆమె ఏ పనిలోనూ మనసుని లగ్నం చేయలేక పోతూంది. ఆమెకి రాత్రి జరిగిన సంఘటనే పదే పదే కళ్ళ ముందు మెదులుతోంది…. చిరాగ్గా తలవిదిలించింది…. ”కావేరీ… ఏమిటలా వున్నావు? ఒంట్లో బాగాలేదా?” ఆశ్చర్యంగా అంది మాధవి.

”ఏమీ లేదు… ఊరికే;; అని చిన్నగా నవ్వింది కావేరి. ఈ విషయాన్ని మాధవితో చెప్పాలనిపించింది. కానీ చెప్పలేక పోయింది. కొత్తగా ఆ ఇంట్లోకి వచ్చిన తనకే జరిగిన సంఘటన తలుచుకుంటుంటే ఇంత బాధ వేస్తుంది… మాధవి ఎన్నో రోజులుగా శైలజతో ఉంటోంది…. ఆమెకీ విషయం తెలిస్తే ఆమె మరింత అప్ సెట్ అయ్యే ప్రమాదం ఉంది. పైగా తాము తమ రక్షణ కరువయిందని భయాందోళనలకు గురయ్యే ప్రమాదం కూడా ఉంది. అందుకే కావేరి మాధవితో ఈ విషయాన్ని చెప్పలేకపోయింది.

ఆమె ఎలాగోలా… సాయంత్రం వరకు స్కూల్ లో వుంది… చివరి బెల మ్రోగగానే గబ గబా ఇంటికి చేరుకుంది…. ఆమె ప్రవర్తనలో కలిగిన మార్పుని గమనించి మాధవి ఆశ్చర్యపోయింది. అయినా ఆమె చిరాకుగా ఉండడం గమనించని కదిలించలేకపోయింది…. ఇంట్లోకి రాగానే శైలజ కనిపించి చిన్నగా నవ్వింది. కావేరి ఏమీ మాట్లాడకుండా తన గదిలోకి వెళ్ళి బ్యాగ్ ని బెబ్ పైన పడేసి హాల్లోకి వచ్చంది… ”అక్కా… నితో పర్సనల్ గా మాట్లాడాలి” అంది మెల్లిగా…

శైలజ నొసలు ముడిపడ్డాయి ఆ మాటలకి … సరే … పదా అంటూ పెరట్లోకి నడిచారు ఇద్దరూ… తమ మాటలు ఎవ్వరికీ వినిపించావని నిర్థారించుకుని ;;నువ్వింత చెడ్డదానీవని నేననుకోలేదు… అసలు నువ్వు రూమ్మేట్ వాణి చెప్పడానికి కూడా నాకు సిగ్గనిపిస్తుంది….” ఆమె మాటలకి దెబ్బతిన్నట్టుగా చూసింది శైలజ… రాత్రి జరిగిన సంఘటన తను చూడటం చెప్పింది కావేరి… అంతే ఒక్కసారిగా షాక్ తగిలినట్లు అలాగే బిగుసుకుపాయింది శైలజ…

అదీ క్షణం సేపే… ”ఇప్పుడు చెప్పు… అసలు నీకు అలా చేయడానికి మనసెలా ఒప్పింది. పవిత్రమైన పెళ్ళి రోజున ఛీ… ఛీ… తలుచుకుంటేనే అసహ్యం వేస్తోంది” మొహాన్ని ఎహ్యభావంగా పెట్టి అంది కావేరి.

శైలజ తప్పుచేసిన దానిలా తలదించుకుంది. తన శృంగార క్రీడని కావేరి చూసిందని తెలియగానే ఆమె మొహం సిగ్గుతో ఎర్రగా మారిపోయింది…

”చెప్పక్కా, ఎందుకిలా చేశావు…?” ఎందుకో కావేరికి దు:ఖం వచ్చింది…

శైలజ కంగారు పడిపోయింది. ”కావేరి… ఏమిటిది… నువ్వనుకున్తున్నట్టుగా నేనేమీ తప్పు చేయలేదు….”

 

ఆమె మాటలకి ఎంతో ఆశ్చర్యపోయింది కావేరి…. ”తపు చేయలేదా…? రాత్రి నేను చూసిందంతా అబద్ధమా…?” అంది నోరు తెరచుకుని చూస్తూ….

”నువ్వు చూసింది నిజమే….” అంది మెల్లిగా…”కానీ అతను ఎవరో కాదు నా భర్త”’

ఆమె మాటలకి విపరీతమైన ఆశ్చర్యంతో కళ్ళు పెద్దవి చేసి శైలజ వైపు చూసింది. ”ఏమిటీ … అతను మీ ఆయనా…”

అవును అన్నట్లు తల ఊపింది… ”నేను ఫోన్ చేయగానే ఆయనే నా దగ్గరికి వస్తానని చెప్పాడు… కానీ నేను వారించాను… ఇంట్లో ఈడొచ్చిన పిల్లలున్నారు… వారి ముందు మనం ఇలా చేస్తే బావుండదు అని చెప్పాను…. ‘వారికి తెలిసేలా కాదు, మనం దొంగచాటుగా కలుసుకుందాం… ఇలా చేస్తే ఈ అనుభవం కూడా మనకి ఓ కొత్త అనుభూతిని మిగులుస్తుంది’ అన్నారు. నేను కాదనలేకపోయాను…” అంది శైలజ తలదించుకుని.

”మరి రాత్రే వెళ్ళిపోయారు కదా… ఇక్కడే ఉండొచ్చుకదా…?” అంది ఆశ్చర్యంగా కావేరి…

”అతను ఒప్పుకోలేదు…’నువ్వే చెప్పావు కదా ఈడొచ్చిన పిల్లలు ఉన్నారని నేను అక్కడే ఉంటే చూసే వాళ్ళు ఏమనుకుంటారు? అందుకే నేను రాత్రికి బయలు దేరి వెళ్లిపోతాన’న్నారు అతని ఫ్రెండ్ వెహికల్ పైన వచ్చారు… రాత్రి ‘ఆ’ కార్యక్రమం కాగానే బయలు దేరి వెళ్ళిపోయారు…”

కావేరి నమ్మలేనట్లుగా చూసింది. కానీ శైలజ మొహంలోని నిజాయితీని గమనించి నమ్మింది. శైలజ పైన తాను చేసిన చేదు ఆలోచనలకి పశ్చాత్తాపపడింది…. ఆమె అనుమానాలు అన్నీ నివృత్తి కావడంతో తేలికగా ఊపిరి పీల్చుకుంది…. ”సారీ అక్కా… నిన్ను అనవసరంగా అనుమానించాను… మొత్తానికి మీ పెళ్ళిరోజును నేను ఎప్పుడూ మరిచిపోలేను…” అంది నవ్వుతూ…

”ఈ విషయం…” అంటూ నసిగింది శైలజ.

”ఎవ్వరికీ చెప్పనులే…. కానీ వచ్చే మ్యారేజ్ డే మాత్రం నువ్వూ, బావగారు ఇక్కడే జరుపుకోవాలి… అప్పుడు కూడా మేమే ఈ కార్యక్రమాన్ని స్పాన్సర్ చేయాలి” అంది నవ్వుతూ…

శైలజ కూడా నవ్వింది….

కావేరి తేలికపడ్డ మనసుతో….

ఇద్దరూ కలిసి ఇంట్లోకి నడిచారు….

ఈ రోజు అప్డేట్ అయిన మరిన్ని కథలు 

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *